Zwarte zee-eend. Photo credit: BioDivLibrary via VisualHunt / CC BY

Melanitta Boie 1822

Melanitta lijkt Boie’s Griekse versie van Linnaeus’ anas nigra voor de zwarte zee-eend. Anas nigra is ‘zwarte eend’, melanitta een samenstelling van Grieks melas: zwart en Grieks netta: eend, vergelijk het genus netta. Coomans 1947: doordat men Oudgrieks lang als Nieuwgrieks uitsprak, zal Boie nitta hebben gezegd in plaats van netta, vandaar de wat onverwachte vorm. Er is later nog wel eens melanetta gebruikt.

Mannetjeseenden zijn meestal opvallend kleurrijk, de mannetjes van de twee zee-eenden zijn in Europa de uitzonderingen: vrijwel geheel zwart - variërend bruinzwart, deels afhankelijk van de tijd van het jaar. Voor de grote zee-eend had Linnaeus anas atra mogen nemen, net als anas nigra: zwarte eend. Dan was mooi uitgekomen dat de twee even (bruin)zwart zijn. Er valt niet te verdedigen dat de ene nigra en de andere fusca moet heten, zie bij de soorten.

-

Enkele andere algemene namen voor de Melanitta’s (de codes zie op Home):

(V) N zee-eend. In hun noordelijke broedgebieden zijn de Melanitta’s zelden zee-eend, in hun ‘zuidelijke’ winterverblijven voorál, vergelijk de duikers (Gavia), die in Nederland zeeduiker werden genoemd. Engelsen en Amerikanen gebruiken sea duck ook, maar losser, niet alleen voor de Melanitta’s, en sommigen hanteren ‘Sea Ducks’, voor zo ongeveer alles bij de eenden wat niet Anas of Aythya is.

(?) E scoter, in Engeland dé naam voor de zee-eenden, in Noord-Amerika ook, maar vaker gebruikte men daar E coot, in Engeland de meerkoet - de transfer van de naam ongetwijfeld door het zwarte. Een duidelijke etymologie van scoter is er niet. Soms denkt men aan een variátie bij coot, vaker aan Engels to scoot of een vergelijkbare vorm: schieten, wegsnellen - voor het snelle vliegen. Taalkundig zijn er bezwaren.