Photo credit: Derek Keats via Visual Hunt / CC BY

Ardeola ralloides (Scopoli 1769: Ardea ralloides). Eng. squacco heron. Ned. ralreiger.

Ardeola ralloides betekent ‘op een ral lijkend reigertje’. Latijn rallus: ral, zie dat genus. Grzimek 1973: “Behendig als een waterral sluipt hij door het riet” (p.225). Wember 2007: de naam duidt op de verborgen levenswijze. Scopoli bedoelde beíde niet. In zijn omschrijving van de soort heeft hij: “Corpus compressum ut in Rallis”, ‘het lijf samengeperst zoals bij de rallen’ (I-88). De ralreiger is smal, zoals ook sommige rallen. Wel kan de vogel door die bouw juist dóen wat Grzimek beschrijft.

Gesner 1555 had de ralreiger waarschijnlijk al, met Italiaans quaiotto als naam. Zéker staat hij bij Aldrovandi 1603, op één plaats met squaiotta als naam, op een andere met sguacco, waaraan de Engelsen squacco heron overgehouden hebben. Waarschijnlijk waren het klanknabootsende namen, wat Aldrovandi al dacht. Hij liet er ook kleurtekeningen van maken. Op de mooiste staat als naam ardea castanei coloris: reiger die kastanjekleurig is. Het had ardeola castanea kunnen opleveren.

-

Enkele andere namen voor de ralreiger (de codes zie op Home):

(U) Italiaans sgarza ciuffetto, letterlijk ‘reiger hoofdhaar’, naam in Savi 1829 voor de sierveren aan de kop, soms afstekend of afhangend.

(G) Cancrofagus, in Houttuyn 1763 vertaald met krabben-eeter, een genus van Brisson 1760 voor de groep der ‘crabiers’, Buffon 1770-1783: zo genoemd omdat een deel ervan zeekrabben en rivierkreeften at. Brisson benoemde er primair de ralreiger mee. De naam zit nog in de officiële Spaanse naam voor de ralreiger, garcilla cangrejera, cangrejero krabbeneter, algemener ‘die zich met krabben bezighoudt’, garcilla verkleining van garza, reiger.