Photo credit: BioDivLibrary via Visual Hunt / CC BY

Philomachus pugnax (Linnaeus 1758: Tringa pugnax). Eng. ruff. Ned. kemphaan.

Uit Vlaanderen ontvangt de Italiaan Ulysse Aldrovandi tekeningen van kemphanen en neemt ze op in zijn ‘Ornithologia’ van 1603. Er zat een Vlaamse naam bij: kemperken. Middelnederlands kempen: strijden, vechten, een tweekamp voeren. Aldrovandi maakt er pugnax van, eigenlijk avis pugnax, de vorm die ook ná hem het meest wordt gebruikt, tot tringa pugnax van Linnaeus. Latijn pugnax: strijdlustig, pugnare: strijden, slag leveren.

De ‘strijdlustige vogel’ heet zo door de gevechten in de balts, gevoerd door mannetjes met verschillend gekleurde ‘kragen’. De tekeningen in zwart-wit bij Aldrovandi laten ze zien, beter natuurlijk de gekleurde versies die hij had - waarop als naam steeds kemperken staat, maar op de eerste ook avis pugnax, én de mededeling dat hij er een reigersoort in ziet. De kragen hebben altijd indruk gemaakt, zijn vaak geschilderd. In Lapland kregen de vogels namen naar de sóórt kraag: schout, opzichter, districtshoofd, bisschop, priester, koster, koning. Autoriteitsfiguren, bij zulke kragen niet vreemd. De gevechten zijn schijngevechten, maar de naamgevers in de Lage Landen lijken er echte in te hebben gezien: Aldrovandi las ook dat de mannetjes elkaar doodvechten (“sese mutuo occidere”, p.413). Men heeft de gevechten vaker zo geïnterpreteerd. Mogelijk vergeleek men met hanengevechten.

Onder andere Arnott 2007 vraagt zich af of de memnonides van de Grieken, vogels van de held Memnon, toevallig niet kemphanen waren. Te bewijzen is het niet. Duidelijk is wel een 16e eeuwse Franse kleurtekening, gepubliceerd in Olson 2007, misschien ouder dan die Aldrovandi ontving. Daar opnieuw een Vlaamse naam: mathon, mathoen, letterlijk weidehoen, vergelijk Twents moathenne voor de grutto, en uit 1581 mathoen voor mogelijk de tureluur (moat, Duits matte, Engels meadow: weide). Het was een naam voor steltlopers die men in graslanden zag.

-

Enkele andere namen voor de kemphaan (de codes zie op Home):

(U) Duits renomist, in Bechstein 1793, hoort bij renommieren: pochen, dit ontleend aan Frans renommer: loven, verheerlijken (‘hernoemen’). Rond 1586 werd op een Engels pamflet tegen de opzichtige mode van die tijd de kemphaan opgevoerd, als toonbeeld van ijdelheid. Nederduits mönnick, in Bechstein 1793: monniken droegen kappen. Chinees liú-sū yù: snip met franje. Limburgs sorthaan, waarschijnlijk uit Frans sort: lot (sortilège: tovermiddel, Engels sorcery: tovenarij), Middelnederlands was er ‘sijn sort werpen’: middelen aanwenden om iemand te betoveren, hier: met die kraag. Frans cotteret garu, Buffon 1770-1783: een naam aan de kust van Picardië. Frans cotte: rok, cotteret dan: rokje - cotte zat in de Middeleeuwen onder andere in ‘cotte de mailles’: maliënkolder, beschermend hemd tijdens de strijd - garu lijkt te horen bij se garer: ontwijken, vroeger: zich beschermen tegen - en er staat dan, vrij vertaald: afweer-rokje. In enkele van de namen hier zitten naast de halskraag natuurlijk ook de gedrágingen tijdens die balts.

(G) Duits streitschnepf, Frisch 1763. Frans combattant: strijder, Brisson 1760. Swahili chokowe mjasiri: moedige strandloper (chokowe naam voor de strandlopers). Luxemburgs ambraskréimer: druktemaker, uit Frans embarras: drukte, verlegenheid (Engels embarrassment).

(G) Russisch toeroechtan, volgens Russische etymologen een klanknabootsing. De kemphaan is opvallend stil, zelfs in de balts, is in Vlaanderen zwijger genoemd - waarin wellicht verbazing zat: ‘een felle balts, maar geen geluid!’ - heeft wel een zacht hu-hu-hu, soms toek-toek-toek, soms een diep groe-groe-groe. Van deze zou toeroechtan een nabootsing kunnen zijn.

(?) Zweeds brushane: bruishaan. Nielsen 1989 verbindt met bruse: zich uitbreiden, dan ‘het uitzetten van de kraag’ in de balts. Er is ook Zweeds brusa upp: driftig worden, dan de balts zelf. Of er zit de combinátie van kraag en gedrag, zoals ook bij (U).

(?) E ruff, en het vrouwtje reeve, hoewel de meesten denken dat ook reeve oorspronkelijk het mannetje was. Lockwood 1984, zoals velen, verbindt ruff met ruff: kraag (de halskraag dan), reeve, in 1512 ree, vergelijkt hij met dialect ree: waanzinnig, Oudengels hrēoh: wild, heftig (de balts dan). Kitson 1998 is niet overtuigd, denkt dat ook ruff teruggaat op hrēoh, en dat gelijkenis met ruff toeval is (en: ruff en reeve in verschillende dialecten onstaan, vandaar het verschil). Hij lijkt het betere verhaal te hebben.