Photo credit: Charos Pix via Visualhunt.com / CC BY-NC-SA

Psittacula krameri (Scopoli 1769: Psittacus krameri). Eng. ring-necked parakeet. Ned. halsbandparkiet.

Kramer zit in de naam omdat Scopoli hem wilde eren. Scopoli krijgt uit Senegal een exemplaar van de halsbandparkiet, maar hij weet al van Kramer: “Psittacus viridis cauda longitudine corporis”, ‘groene papegaai, de staart zo lang als het lichaam’ (I-31). Kramer 1756 had onder psittacus zes soorten, waarbij er drie (waaronder de halsbandparkiet) in een vivarium zaten, een wildpark, de andere drie ‘in huizen van voorname mensen’ (p.332).

Maar Kramer was niet de enige: mét kleurtekening heeft Edwards 1760 hem als ring parrakeet, “brought alive to London in one of our East-India Company’s ships” (p.176). Nog eerder zit hij bij Aldrovandi 1599, als psittacus torque miniaceo, papegaai met een vermiljoene halsband, óók met een kleurtekening. En ook zit hij bij Belon 1555, als petit perroquet verd à la queue longue, groen papegaaitje met een lange staart. Op het doek ‘Madonna met kanunnik Joris van der Paele’ (1434-1436) van Jan van Eyck wordt er door het jezuskind een vastgehouden. En Plinius beschreef er al een die uit India kwam, terwijl de Grieken hem kenden als een van dríe uit India (Arnott 2007). Tegenwoordig hoort de vogel bij de Europese avifauna: rond 1960 heeft Keulen de eerste verwilderde broedparen, later volgen andere plaatsen.