Photo credit: Dave Hamster via Visualhunt / CC BY

Corvus corone Linnaeus 1758. Eng. carrion crow. Ned. zwarte kraai.

Aristoteles schreef dat de korone - een van de zwarte kraaiachtigen, niet gaai of ekster - een standvogel was, zo groot als de alpenkraai. Kauw en raaf vallen dan af, vogels die bij hem ook eígen namen hadden: koloios en korax. De alpenkauw valt om diverse redenen ook af, de zwarte kraai omdat deze in Griekenland niet zit. De roek is dan nog een mogelijkheid, omdat hij in Griekenland broedde, maar de Griekse dichter Aristophanes had het in zijn ‘Vogels’ over “poliai koronai”: grijze kraaien (Grieks polios: grijs) en korone zal dan de bonte kraai zijn geweest.

In Griekenland komt van de twee ‘echte kraaien’ alleen de bonte voor, in westelijk Europa vooral de zwarte (de bonte in de winter). Maar als na de Middeleeuwen in Europa de ornithologie opbloeit, kent men de verhoudingen nog slecht en zo komt korone bij de zwarte terecht, ‘onze’ kraai, omdat ‘wij’ over de vogels gingen schrijven. Een mooi voorbeeld van de ‘verwarring’ is wat de Fransman Belon in 1555 schrijft. Terwijl hij korone bij de zwarte zet, schrijft hij bij de bonte - ‘die wij Fransen alleen in de winter zien’ - ‘dat Grieken en Romeinen deze blijkbaar niet beschreven, in ieder geval kon ik er geen Griekse of Latijnse naam voor vinden’. Ruim twee eeuwen later staat het bij Buffon 1770-1783 nóg zo.

Cabard 1995 herleidt corone tot *caronia: aas, horend bij Latijn caro: vlees - maar het was een Gríekse naam - Engels carrion crow gaat wél op *caronia terug. Schmeja 1963 denkt voor korone aan Grieks koros: zwart - maar het ging om de bónte kraai. De naam hoort ook niet bij Grieks koronos: gekromd, het is een klanknabootsing, bij Indogermaans klanknabootsend *kr-, zie bij corvus.

Van de zwarte kraaiachtigen passen bij die wortel *kr vooral de geluiden van de raaf en de twee kraaien, ‘korrk’ respectievelijk ‘krraah’. Raaf en zwarte kraai waren al afgevallen als kandidaten voor korone en zo blijft ook via de taalkundige weg de bonte kraai over.

In de ornithologie staan de eerste tekeningen van de zwarte kraai bij Frederik II ±1246, tekeningen in kleur, hoewel dat er natuurlijk niet veel zijn.