Photo credit: Agustín Povedano via VisualHunt / CC BY-NC-SA

Cyanopica cyanus (Pallas 1776: Corvus cyanus). Eng. azure-winged magpie. Ned. blauwe ekster.

Cyanus kreeg in de ornithologie de betekenis blauw, zie bij de azuurmees cyanistes cyanus, die naam ook van Pallas. Zijn corvus cyanus: blauwe raaf. “Alae, caudaque cynaei, pulcherrimi coloris”, ‘vleugels en staart blauw, van een erg mooie kleur’ (p.694). Als een van twee Russische namen geeft hij soroka sivaja: grijze ekster. De huidige officiële Russische naam is goloebaja soroka: blauwe ekster, vergelijk goloeb’ en goloeboj bij de houtduif, columba palumbus. De genusnaam, cyanopica, is een samenstelling van cyanus en pica, ekster, en is te vertalen met ‘blauwekster’.

Pallas ontdekt de vogel in Daoerië, vroeger een gebied in Siberië tussen het Baikalmeer enerzijds, de grens met China in het zuidoosten anderzijds, zie ook bij cecropis daurica. Pallas: “in Dauuriam gregaria adventat Aprili”, arriveert er in groepen, in april.

De blauwe ekster heeft een opvallende verspreiding: zit in Europa op het Iberisch schiereiland, in Azië in het oosten. Daartussen: 7000 kilometer niets. Op grond van DNA-analyses maakt men er tegenwoordig soms twee soorten van. De Aziatische krijgt dan de oorspronkelijke soortnaam, wordt cyanopica cyanus - de Iberische wordt cyanopica cooki, zoals Bonaparte 1850 de vogel noemde, naar pica cyanea van Cook, niet James Cook, de beroemde ontdekkingsreiziger: Samuel Cook (1787-1856), Engels naturalist die in de jaren 1829-1832 in Spanje zit. In 1831 wordt ‘een pica cyanea’ - “not included by M. Temminck in the ‘Oiseaux d’Europe’” - door Vigors voorgelegd aan de ‘Zoological Society’ (“Proceedings of the Committee of Science and Correspondence of the Zoological Society of London”, deel I, 1830-1831, p.96). Zo leert men dat het ook een vogel van Europa is.